Waarom je soms blijft doen wat je eigenlijk anders wilt.

Je weet precies wat je anders zou willen doen. Vaker nee zeggen. Minder piekeren. Niet weer tot laat doorwerken. En toch merk je dat je, als het erop aankomt, opnieuw in hetzelfde gedrag schiet.

Dat is geen gebrek aan wilskracht. Het is een patroon.

Patronen hadden ooit een functie

De meeste patronen zijn ooit ontstaan omdat ze je hielpen. Altijd klaarstaan voor een ander gaf je waardering. Hard werken gaf je zekerheid. Je aanpassen voorkwam conflict. Op dat moment was het een slimme oplossing.

Het lastige is dat zo’n oplossing blijft hangen, ook als de situatie allang veranderd is. Je lijf en je hoofd reageren nog steeds alsof het nodig is. Daarom voelt anders kiezen soms onveilig, zelfs als je weet dat het beter voor je zou zijn.

Herkenbare signalen

Misschien herken je een van deze situaties:

• Je zegt ja, terwijl je eigenlijk nee bedoelt, en ergert je daar later aan.
• Je voelt je verantwoordelijk voor hoe anderen zich voelen.
• Je stelt dingen uit die belangrijk voor je zijn.
• Je merkt dat dezelfde soort conflicten steeds terugkomen.

Eerst begrijpen, dan veranderen

Verandering begint niet met jezelf iets opleggen, maar met begrijpen wat er gebeurt. Wanneer schiet je in het oude patroon? Wat voel je op dat moment? En wat probeer je eigenlijk te voorkomen?

Als je ziet waar een patroon vandaan komt, hoef je er niet meer tegen te vechten. Dan ontstaat er ruimte om te kiezen.

In mijn begeleiding gebruik ik NEI om samen te onderzoeken wat er onder zo’n patroon ligt. Niet om het weg te praten, maar om het te laten zakken, zodat je er niet langer automatisch op reageert.

Ruimte voor jezelf

Het doel is niet dat je nooit meer ja zegt of nooit meer hard werkt. Het doel is dat je het kiest, in plaats van dat het je overkomt. Dat geeft rust, en ruimte om te doen wat bij jou past.